تنهایی و انزوای اجتماعی، سالها از سلامت می‌کاهد
مطالعه‌ای بزرگ نشان می‌دهد تنهایی و انزوای اجتماعی میتواند سالها از عمر سالم افراد بکاهد، به ویژه در حوزه سلامت روان. مردانی که هر دو وضعیت را تجربه میکنند، حدود ۵.۸ سال کمتر از عمر بدون افسردگی و اضطراب دارند، در حالی که این رقم برای زنان حدود ۳.۷ سال است. این یافته‌ها که در مجله نیچر کامونیکیشنز منتشر شده، اهمیت توجه به این دو عامل را به عنوان نگرانی‌های جدی سلامت عمومی برجسته می‌کند.
بار سنگین تنهایی بر سلامت
تحقیقات جدید نشان می‌دهد که تنهایی و انزوای اجتماعی، که به طور گسترده در ایالات متحده شیوع دارد، میتواند به طور قابل توجهی از سالهای سالم زندگی افراد بکاهد. بر اساس گزارشی در سال ۲۰۲۳، حدود نیمی از بزرگسالان آمریکایی تنهایی را تجربه میکنند و تقریباً همین تعداد از نظر اجتماعی منزوی هستند. با وجود پیامدهای سلامتی که میتواند با سایر عوامل خطر عمده رقابت کند، هر دو مشکل به عنوان نگرانی‌های فوری سلامت عمومی نسبتاً نادیده گرفته شده‌اند. تا همین اواخر، محققان اطلاعات کمی در مورد میزان سالهای سلامتی که ممکن است واقعاً به دلیل تنهایی و انزوای اجتماعی از دست برود، داشتند.
مطالعه‌ای برای سنجش هزینه سلامتی
دانشگاه تولان در آمریکا با انجام یک مطالعه مشاهده‌ای بی‌سابقه، تلاش کرده است تا هزینه‌های سلامتی ناشی از تنهایی و انزوای اجتماعی را کمی‌سازی کند. نتایج این پژوهش که در مجله Nature Communications منتشر شد، نشان می‌دهد که تنهایی و انزوای اجتماعی با از دست دادن نزدیک به شش سال از زندگی بدون اختلالات روانی مانند افسردگی و اضطراب مرتبط است. اثرات بر سلامت جسمی نیز کوچکتر اما همچنان قابل توجه بود. لو چی، نویسنده اصلی این مطالعه و استاد دانشکده بهداشت عمومی و پزشکی گرمسیری سلیا اسکات ودرهد در دانشگاه تولان، اظهار داشت: «در مجموع، این مطالعه نشان داد که انزوای اجتماعی و تنهایی میتواند تأثیر قابل توجهی بر امید به زندگی بدون بیماری داشته باشد. این شامل بیماریهای جسمی و روانی می‌شود.»
تفاوت تنهایی و انزوای اجتماعی
اگرچه تنهایی و انزوای اجتماعی اغلب در مکالمات روزمره به جای هم استفاده می‌شوند، اما محققان بین این دو تمایز قائل می‌شوند. انزوای اجتماعی به فقدان عینی ارتباطات اجتماعی اشاره دارد. در مقابل، تنهایی، نارضایتی ذهنی فرد از کیفیت روابطش را توصیف می‌کند، صرف نظر از اینکه او واقعاً چند تعامل اجتماعی دارد. لو چی در این باره گفت: «یافته‌ها برای من تعجب‌آور نبود. مطالعات قبلی نشان دادهاند که انزوای اجتماعی و تنهایی با مرگ و میر، به ویژه مرگ زودرس، مرتبط هستند و این مطالعه شواهد بیشتری ارائه می‌دهد.»
سایت اختصاصی مطب‌تان را همین امروز بسازید
نوبت‌دهی آنلاین، یادآوری پیامکی خودکار و درگاه پرداخت آنلاین — بدون وردپرس و بدون دانش فنی، ظرف چند دقیقه.
شروع رایگان ←پیامدهای متفاوت برای زنان و مردان
این تحقیق داده‌های ۲۷۷,۴۸۹ بزرگسال بین ۴۰ تا ۶۹ سال را تجزیه و تحلیل کرد. در ابتدای مطالعه، هیچ‌کدام از شرکت‌کنندگان هفت بیماری مزمن اصلی از جمله دیابت، بیماری قلبی، بیماری ریوی، زوال عقل، سرطان، افسردگی و اضطراب را نداشتند. با استفاده از سن ۵۰ سال به عنوان نقطه مرجع، تیم تحقیق محاسبه کرد که تنهایی و انزوای اجتماعی با تعداد سال‌هایی که شرکت‌کنندگان می‌توانستند بدون این بیماری‌ها زندگی کنند، چگونه مرتبط است. در مقایسه با افرادی که نه تنهایی و نه انزوای اجتماعی را تجربه نکردند، زنان دچار هر دو وضعیت، ۲.۴ سال کمتر بدون بیماری جسمی زندگی کردند، در حالی که مردان ۱.۷ سال کمتر تجربه کردند. تفاوت برای سلامت روان حتی بیشتر بود: زنان دچار تنهایی و انزوای اجتماعی حدود ۳.۷ سال کمتر بدون اختلالات روانی زندگی کردند، در حالی که مردان تقریباً ۵.۸ سال کمتر بدون این شرایط زندگی کردند. چی توضیح داد: «این به تفاوت‌های جنسیتی بین مردان و زنان مربوط می‌شود. تحقیق ما نشان داد که مردان بیشتر مستعد تحت تأثیر قرار گرفتن از تنهایی هستند. همچنین می‌دانیم که زنان تمایل به طول عمر بیشتری نسبت به مردان دارند. مزایای جنسیتی با بیماریهای خاصی وجود دارد.»
سبک زندگی سالم و تأثیر آن
محققان همچنین بررسی کردند که آیا سبک زندگی میتواند این ارتباطات را تغییر دهد یا خیر. عادات سالم‌تر، از جمله رژیم غذایی بهتر، ورزش منظم، خواب کافی و عدم استعمال دخانیات، کاهش قابل اندازه‌گیری در سالهای بدون بیماری مرتبط با انزوای اجتماعی را نشان داد. با این حال، تنهایی الگوی متفاوتی را ایجاد کرد. یک سبک زندگی سالم‌تر، خطرات سلامتی اضافی مرتبط با احساس تنهایی را به طور قابل توجهی کاهش نداد. این تمایز نشان می‌دهد که تنهایی و انزوای اجتماعی ممکن است برای حفظ سلامتی به رویکردهای متفاوتی نیاز داشته باشند. تیم تحقیق قصد دارد در آینده گروه‌های جمعیتی بیشتری را مطالعه کرده و از کارآزمایی‌های بالینی برای بررسی اینکه آیا تنهایی و انزوای اجتماعی مستقیماً باعث اثرات سلامتی می‌شوند، استفاده کند.
جمع‌بندی
یافته‌های مطالعه دانشگاه تولان بر اهمیت حیاتی ارتباطات اجتماعی در حفظ سلامت جسمی و روانی تأکید می‌کند. از دست دادن سالها زندگی سالم به دلیل تنهایی و انزوای اجتماعی، به ویژه در مردان، زنگ خطری جدی است. در حالی که عادات سالم میتوانند اثرات انزوای اجتماعی را تعدیل کنند، به نظر می‌رسد تنهایی نیازمند راهکارهای مستقل و عمیق‌تری است. این نتایج میتواند مبنایی برای مداخلات سلامت عمومی و همچنین گفت‌وگوهای درمانی با مراجعان باشد.
پرسش‌های پرتکرار
تفاوت اصلی بین تنهایی و انزوای اجتماعی چیست؟
انزوای اجتماعی به معنای نداشتن ارتباطات اجتماعی کافی و عینی است. اما تنهایی احساسی است که فرد از کیفیت روابط خود ناراضی است، حتی اگر تعداد زیادی ارتباط اجتماعی داشته باشد. به عبارت دیگر، انزوا کمیت و تنهایی کیفیت روابط را در بر می‌گیرد.
چگونه تنهایی و انزوای اجتماعی بر سلامت تأثیر میگذارند؟
این دو عامل میتوانند منجر به از دست دادن سالها زندگی سالم شوند، به خصوص در زمینه سلامت روان. مطالعات نشان دادهاند که افراد دچار تنهایی و انزوای اجتماعی، سالهای کمتری را بدون افسردگی، اضطراب و سایر بیماریهای مزمن تجربه میکنند.
آیا سبک زندگی سالم میتواند اثرات تنهایی و انزوا را خنثی کند؟
عادات سالم مانند رژیم غذایی خوب، ورزش و خواب کافی میتوانند اثرات انزوای اجتماعی را کاهش دهند. اما این سبک زندگی سالم به نظر نمیرسد که خطرات سلامتی ناشی از احساس تنهایی را به طور قابل توجهی کم کند، که نشاندهنده نیاز به رویکردهای متفاوت برای هر کدام است.